ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ – ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΙΣΕΤΕ – Μόνο ένας τρόπος υπάρχει Η ΝΗΣΤΕΙΑ

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΔΥΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ & ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ

Η Παχυσαρκία αποτελεί ιατρικό πρόβλημα. Αυτό ισχύει τόσο για τον άρρωστο όσο και για τον γιατρό την Υγεία και τη Ζωή. Θεωρείται ότι αυξάνει την αρτηριακή πίεση και ότι είναι υπεύθυνη - κατά μέγα μέρος - για την αρτηριοσκλήρυνση, τις καρδιοπάθειες, τον διαβήτη, παθήσεις χοληδόχου κύστης και ακόμη ότι έχει δυσμενή επίδραση στη στάθμη της Υγείας και της μακροζωίας.
Γενικά αποτελεί ένα επικίνδυνο παράγοντα για την υγεία του ανθρώπου και τα σχετιζόμενα προβλήματα που προκύπττουν σύμφωνα με Ιατρικά συγγράματα και με ιατρικές ανακοινώσεις είναι:
1. Συντόμευση της Ζωής:
2. Σακχαρώδη διαβήτη
3. ' Εμφραγμα μυοκαρδίου και στηθάγχη
4. Υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια
5. Υπερτριγλυκεριδαιμία
6. Αρτηριοσκλήρωση
7. Θρομβοεμβολικά επεισόδια
8. Λιπώδη διήθηση του ήπατος
9. Χολολιθίαση
10. Οστεοαρθρίτιδα
11. Ψυχικά προβλήματα
12. Κοινωνικά προβλήματα

Στους αφορισμούς του Ιπποκράτη (2-66) βρίσκουμε «Οι παχέες σφόδρα κατα φύσιν ταχυθάνατοι γίνονται μάλλον των ισχνών». Δηλαδή οι παχείς σύμφωνα με τη φύση πολύ πιο γρήγορα πεθαίνουν απ’ ό,τι οι αδύνατοι.
Δίκαια λοιπόν η Παχυσαρκία θεωρείται ένα Ιατρό - Κοινωνικό πρόβλημα.

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: -
Είναι η υπερβολική συσσώρευση λίπους στον λιπώδη ιστό, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το βάρος του σώματος.
Κάθε ζωντανός οργανισμός για να διατηρηθεί στη ζωή χρειάζεται ενέργεια. Την ενέργεια αυτή την πέρνει από τον αέρα που αναπνέει και από τη τροφή που τρώει.
Η ΦΥΣΗ ακόμη προνόησε ώστε κάθε ζωντανός οργανισμός να έχει την ικανότητα να εναποθηκεύει ορισμένη ποσότητα ενέργειας για την περίοδο εκείνη που ίσως αναγκασθεί να βρεθεί χωρίς τροφή είτε λόγω ανομβρίας είτε λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών. Η εναποθήκευση αυτή της ενέργειας, γίνεται με τη μορφή γλυκογόνου στο ήπαρ και στους μυς και σε μεγαλύτερη έκταση με τη μορφή λίπους στον λιπώδη ιστό.
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ: - Το κανονικό βάρος του σώματος ισούται με το ύψος σε εκατοστόμετρα πλην 100, με μια διακύμανση συν 5 ή πλην 5 κιλά. Αλλος τρόπος είναι ο δείκτης του BROCA, δηλαδή το πηλίκο του σωματικού βάρους του ατόμου διαιρούμενο με το κανονικό βάρος. Παχύσαρκο δε άτομο θεωρείται εκείνο που υπερβαίνει το 20% του κανονικού βάρους. (Καθηγητής Τουρκαντώνης). Τρίτος τρόπος προσδιορισμού εκτίμησης του βάρους είναι η μέτρηση πάχους των δερματικών πτυχών.

ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ:-
Τα αίτια της Παχυσαρκίας είναι ενδογενή και εξωγενή. Α' Ενδογενή αίτια είναι: Ενδοκρινικές διαταραχές, κυρίως της ινσουλίνης (σακχαρώδης διαβήτης ενηλίκων και ινσουλίνωμα). Γενικά όμως θεωρείται ότι είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου ενδοκρινικές διαταραχές προκαλούν παχυσαρκία (σύνδρομο CUSHING, πολυκυστικές ωοθήκες) αλλά και τότε έχουμε συγκεκριμένη νόσο ενδοκρινών αδένων και φυσικά το τελευταίο με το οποίο θα ασχοληθούμε σ’ αυτή την περίπτωση είναι η παχυσαρκία. Τονίζεται ακόμη ότι ο ρόλος του θυρεοειδούς αδένος, όπως υποστηρίζεται από πολλούς δεν έχει ξεκαθαριστεί και η ευθύνη του για την παχυσαρκία αμφισβητείται (καθ. Τουρκαντώνης).
2. Διαταραχές του μεταβολισμού των λιποκυττάρων. Ο λιπώδης ιστός αναπτύσσεται τόσο αριθμητικά - αύξηση αριθμού λιποκυττάρων - όσο και σε μέγεθος των λιποκυττάρων - αύξηση του όγκου των λιποκυττάρων. -
Εχουμε δηλαδή αύξηση του αριθμού των λιποκυττάρων και αύξηση του μεγέθους των λιποκυττάρων, με αποτέλεσμα να διακρίνουμε την Παχυσαρκία σε υπερπλαστική παχυσαρκία και σε υπετροφική παχυσαρκία. Συνήθως έχουμε συνύπαρξη και των δύο τύπων παχυσαρκίας με τη διαφορά ότι παρα- τηρείται πάντα επικράτηση της μιας ή της άλλης μορφής. Θεωρείται δε ότι η ετίικράτηση της υπερπλαστικής μορφής είναι εκείνη που δυσκολεύει τη θεραπεία, είναι εκείνη κατά την οποία το άτομο δύσκολα χάνει βάρος.
3. Εγκεφαλικές διαταραχές στην περιοχή του υποθαλάμου, ο ρόλος του οποίου είναι να ρυθμίζει την πρόσληψη και κατανάλωση ενέργειας. Μια λειτουργία όμως, που είναι αρκετά πολύπλοκη αλλά και άγνωστη μέχρι τώρα. Δεν ξέρουμε τον τρόπο που ρυθμίζει την Λιπογένεση και τη Λυπόλυση.
Β' Εξωγενή αίτια: Πολλή τροφή - λίγη άσκηση.
Συνεπώς η αύξηση ή ελλάτωση του εναποθηκευμένου λίπους εξαρτάται από την προσφορά ή την έλλειψη των αναγκαίων ουσιών, γλυκόζης και λιπαρών οξέων, από το ισοζύγιο μεταξύ προσφερόμενης τροφής και της κατανάλωσης, δηλαδή του βασικού μεταβολισμού και της μυϊκής δραστηριότητας. Αυτό δε κατευθύνεται από ορμονικούς και άλλους παράγοντες που ρυθμίζουν την αύξηση του αριθμού των λιποκυττάρων, την διαπερατότητα της μεβράνης του λιποκύτταρου καθώς και την δραστηριοποίηση ή αναστολή των υπεύθυνων ενζυμικών μηχανισμών.
Η ΑΠΩΛΕΙΑ βάρους, η Λιπόλυση, γίνεται με την υδρολυτική διάσπαση του εναποθηκευμένου στα λιποκύτταρα λίπους (τα γνωστά τριγλυκερίδια) και στην εν συνεχεία απελευθέρωση λιπαρών οξέων. Τα ελευθερούμενα λιπαρά οξέα διαπερνούν τη μεβράνη του λιποκύτταρου, μπαίνουν στην κυκλοφορία και καίγονται. Σ’ αυτή τη φάση χρειάζεται η παρουσία της βιταμίνης του συμπλέγματος Β, γι αυτό και συνιστούμε να παίρνουν αυξημένη ποσότητα μαγιά της μπύρας (από τις κυριότερες πηγές βιτ. Β) όσοι υποβάλλονται σε στερητική δίαιτα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ
Η Παχυσαρκία είναι απόκτημα της καταναλωτικής κοινωνίας, όπου το άτομο και υπερτρέφεται και έχει μειώσει τη μυϊκή δραστηριότητά του στο ελάχιστο. Άρα εναποθηκεύει λίπος περισσότερο από όσο έχει ζωτική ανάγκη ο οργανισμός του. Από το σημείο τούτο ξεκινά και ο κατακλυσμός με ειδικά διαιτολόγια από γιατρούς και μη γιατρούς, με Α ή Β θερμίδες. Εχουν επινοηθεί χίλια δυό θαυματουργά συστήματα και το αποτέλεσμα: Αμφίβολο, αν όχι ΜΗΔΕΝ.
Εκανα δίαιτα, ισχυρίζεται ο ένας. Έχασα τόσα κιλά. Μα τα ξαναπήρα.
Αλλος πάλι εξομολογείται: Μου είναι αδύνατο να κάνω δίαιτα. Και άλλος πάλι: Είναι αδύνατο να ανεχθώ να περάσω τη ζωή μου όλο με δίαιτα.
Στη σωρεία των μεθόδων για την καταπολέμηση της Παχυσαρκίας πρωτεύουσα θέση παίρνει, τον τελευταίο καιρό, η ΝΗΣΤΕΙΑ.
Δεν υπάρχει απλούστερο, ασφαλέστερο, φυσικότερο, πιο ακίνδυνο και αποτελεσματικότερο μέσο γι’ αυτόν που θέλει να χάσει βάρος. Και θα χάσει σίγουρα βάρος όχι ,μόνο γιατί δεν θα παίρνει τροφή αλλά γιατί η ΝΗΣΤΕΙΑ επιδρά και σ’ όλους τους γνωστούς και άγνωστους μηχανισμούς που ρυθμίζουν την ανταλλαγή της ύλης.
Με αυτόν τον τρόπο, εάν η Παχυσαρκία δεν οφείλεται μόνο σε περίσσεια τροφής και έλλειψη κίνησης, αλλά και στις ελάχιστες περιπτώσεις διαταραχών του μεταβολισμού (όπως είναι της μόδας τώρα να πιστεύουμε) ενδοκρινών αδένων ή στους πυρήνες του υποθαλάμου στον εγκέφαλο, η ΝΗΣΤΕΙΑ είναι το μόνο σίγουρο μέσο να δώσει τη δυνατότητα στον οργανισμό να επαναφέρει στο φυσιολογικό τις διαταραχές αυτές με τον δικό της Πάνσοφο τρόπο που μόνο αυτή ξέρει.
Η ΝΗΣΤΕΙΑ σαν γενική θεραπευτική αγωγή ξεκίνησε από την Αρχαία Ιατρική και συνεχίζεται σ’ όλα τα σύγχρονα μεγάλα επιστημονκά Κέντρα. Ο καθ. Αραβαντινός γράφει στο βιβλίο του ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ & ΑΣΚΛΗΠΕΙΑ: «Όσοι μπήκαν πριν από τρεις μέρες στο Θεραπευτήριο, τέλειωσαν την τριήμερη νηστεία τους κλπ».
«Οι Αιγύπτιοι» γράφει ο Ηρόδοτος, που θεωρείται ο πιό πολυταξιδεμένος από τους Αρχαίους Έλληνες, «είναι ο πιό υγιής λαός. Τούτο οφείλεται -συνεχίζει- στο ότι τρεις μέρες κάθε μήνα Νηστεύουν και παίρνουν καθαρτικά».
Η βιβλιογραφία για τη ΝΗΣΤΕΙΑ είναι τεράστια. Πλήθος Αμερικανών γιατρών ίδρυσαν Κλινικές μόνο για ΝΗΣΤΕΙΑ. Στη Γερμανία και Αγγλία οι Κλινικές του είδους αυτού υπερηφα- νεύονται ότι συνεχίζουν την παράδοση του Ιπποκράτη. Στη Ρωσία ο καθηγητής ΝΙΚΟΛΑΓΙΕΦ ίδρυσε μια ειδική για ΝΗΣΤΕΙΑ Κλινική στη Μόσχα με 90 κρεβάτια στην οποία είμαι σε θέση να ξέρω ότι πήγαν και πολλοί ' Ελληνες.
Δεν θα αναφερθώ τώρα σε περισσότερες λεπτομέρειες για τη ΝΗΣΤΕΙΑ, αλλά θα τονίσω την εφαρμογή της ΝΗΣΤΕΙΑΣ που άρχισαν δειλάδει να την εφαρμόζουν Πανεπιστημιακές Κλινικές του εξωτερικού και να ανακοινώνουν με ενθουσιασμό τα αποτελέσματά της στις περιπτώσεις Παχυσαρκίας.
Σε σύγκριση βέβαια με την τεράστια εμπειρία που υπάρχει διεθνώς με ΝΗΣΤΕΙΕΣ διάρκειας 30-40 και 50 ημερών και που έχω παρακολουθήσει μερικές από αυτές, η Νηστεία των 1-14 ημερών που συνιστούνται από τις Πανεπιστημιακές Κλινικές μετά φόβου και τρόμου είναι μια μέση λύση.
Δεν παύει όμως να θεωρείται σαν ένα θετικό και σοβατότατο βήμα για εισαγωγή -επί τέλους- της ΝΗΣΤΕΙΑΣ στον θεραπευτικό τομέα για την αντιμετώπιση δύσκολων ιατρικών προβλημάτων και που μέχρι τώρα δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε από την Ιατρική γενικά.
ΓΓ αυτό και οι ανακοινώσεις των C. ANDREOLI & G. LENZI καθώς και του καθηγητού Παθολογίας του Πανεπιστημίου ΟΥΛΜ της Δ. Γερμανίας και Διευθυντού του τμήματος Μεταβολισμού, Διατροφής και Γαστρεντερολογίας Δρος HANS DITSCHUNEIT αποτελούν μνημειώδη προσφορά στη Θεραπευτική γενικά και ειδικότερα στη γενίκευση της χρησιμοποίησης της Νηστείας.
Οι G. ANDREOLI & G. LENZI αναφέρουν στην ανακοίνωση τους: Μια ν έ α (η υπογράμμιση είναι δική μου) θεραπευτική μέθοδος που έχει σκοπό την εφαρμογή περιόδων απόλυτης ΝΗΣΤΕΙΑΣ, προτάθηκε πρόσφατα από τον DUCAN και τους συνεργάτες του. Η μέθοδος αυτή συνδέεται με προηγούμενες παρατηρήσεις του BLOOM, ο οποίος διαπίστωσε ότι μια βραχεία περίοδος Νηστείας ήταν ωφέλιμη και καλώς ανεκτή κατά την αρχική θεραπεία της Παχυσαρκίας. Βασιζόμενοι στις παρατηρήσεις του BLOOM άλλοι συγγραφείς (BENETICT, CANNON, KEYS και συνεργατών τους) εφάρμοσαν περιόδους Νηστείας διάρκειας 1-15 ημερών για το αδυνάτισμα παχυ- σάρκων ατόμων.
Ο δε καθηγητής HANS DITSCHUNEIT επισημαίνει ότι: Κάθε οργανισμός μπορεί να κινητοποιήσει τις αποθήκες λίπους που διαθέτει και να χάσει βάρος, αν η τροφή που παίρνει είναι λιγότερη από τις ανάγκες του σε ενεργειακό ισοζύγιο. Και καταλήγει: Στις αρχές του αιώνα αποδείχθηκε με σωστή βιοχημική μεθοδολογία ότι ο οργανισμός διαθέτει ρυθμιστικούς μηχανισμούς που επιτρέπουν την εφαρ- μςγή απόλυτης ΝΗΣΤΕΙΑΣ για πολλές εβδομάδες. Επιβεβαιώσαμε την απο- τελεσματικότητα της μεθόδου αυτής καθώς και ορισμένες επιπλοκές π ;υ συνεπάγεται, σε πολλές εκατοντάδες παχυσάρκων ατόμων. Μόνιμες δυσμενείς επιδράσεις δεν παρατηρήσαμε σε κανένα απολύτως οργανικό σύστημα.
Στις δυο αυτές Πανεπιστημιακές Κλινικές εφαρμόστηκε απόλυτη ΝΗΣΤΕΙΑ για τη θεραπεία Παχυσάρκων ατόμων διάρκειας μέχρι 14 ημερών σε Νοσοκομειακό περιβάλλον με πλήρη ιατρική κάλυψη και συνεχείς εργαστηριακές εξετάσεις.
Τα πορίσματα ήταν ότι, όχι μόνον διαπιστώθηκε ότι η ΝΗΣΤΕΙΑ είναι η πιο σίγουρη μέθοδος για να χάσει ένας βάρος αλλά ότι και διάφορες παθολογικές καταστάσεις (σακχαρώδης διαβήτης π.χ.) θεραπεύθηκαν.
Αξιοσημείωτο είναι το σημείο εκείνο που αναφέρεται στη μετά τη Νηστεία επανάκτηση του αρχικού υπερβάλλοντος βάρους. Αποδείχθηκε και εδώ ότι η πιο σίγουρη μέθοδος να αποφύγει ένας να επανακτήσει το βάρος που έχασε, χωρίς τον εφιάλτη μιας συνεχούς στερητικής δίαιτας (που δημιουργεί χίλια δυο σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα) είναι η παρεμβολή στη συνήθη διατροφή, δυο ημερών την εβδομάδα, φρουτοδίαιτας.
Με αυτόν τον τρόπο το άτομο τρέφεται ελεύθερα κατά κάποιον τρόπο και με τις δυο μέρες τη βδομάδα που αποφεύγει κανονική τροφή, καταφέρνει, με μια σωματική - μυϊκή δραστηριότητα, να διατηρήσει, να σταθεροποιήσει το κανονικό βάρος που απέκτησε με τη ΝΗΣΤΕΙΑ.
Απομένει πάντα το ερώτημα. Ποιά είναι η κανονική διατροφή στη σημερινή κοινωνία; Κατά την άποψή μας και όλων όσων έχουν χάσει βάρος με τη Νηστεία, ο σημερινός άνθρωπος, τρέφεται κατά πολύ περισσότερο από όσο έχει βιολογικά, ανάγκη. Ακόμη έχει ελαττώσει τη σωματική κίνηση και άσκηση στο ελάχιστο. ’ Αρα το βιολογικό ενεργειακό ισοζύγιο του δημιουργεί υπερβάλλον βάρος. Συνεπώς η μόνη λύση είναι η κανονική, σύμφωνα με τις ανάγκες και την κινητικότητά μας, διατροφή.
Μιλάνε όλοι για Δίαιτα. Μα εμείς τη δίαιτα τη λέμε κανονική διατροφή. Αν τρώμε κανονικά και γυμναζόμαστε σωστά, δεν έχουμε ανάγκη από καμιά ιδιαίτερη δίαιτα. Ειδική δίαιτα κάνουμε αν αρρωστήσουμε. Αυτές οι ατέλειωτες, οι χωρίς νόημα και περιεχόμενο δίαιτες, οι τόσο συχνά επιβλαβείς, δεν έχουν κανένα προορισμό. Απλώς ταλαιπωρούν τον κόσμο σε μια χωρίς προηγούμενο ψυχική και σωματική αναστάτωση και δοκιμασία. Ιδιαίτερη λοιπόν δίαιτα δεν συνιστάται.
5. Χαράξαμε ήδη την πιο σωστή, την πιο φυσική, την απόλυτα επιστημονικά ελεγμένη αγωγή κατά της Παχυσαρκίας και δόθηκε απάντηση στο ερώτημα τί θα κάνουμε για να μη ξαναπάρουμε το βάρος που χάσαμε: Δηλαδή:

Α' Νηστεία από 7-14 μέρες. Ετσι χάνεται το υπερβολικό βάρος.
Β' Δυο μέρες τη βδομάδα μόνο φρούτα: ’ Ετσι διατηρείται το κανονικό μας βάρος
Γ' Φυσική διατροφή και μόνο όταν έχουμε όρεξη
Δ' Πλήρης σωματική άσκηση
Αναλυτικότερα χρειάζεται:
Α' ΝΗΣΤΕΙΑ: - Ο κάθε γιατρός ανάλογα με την πείρα του, μπορεί να αναλάβει την εφαρμογή - παρακολούθηση Νηστείας στο Νοσοκομείο, στην Κλινική ή στο σπίτι, αν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Οι απαραίτητες προϋποθέσεις για Νηστεία στο σπίτι είναι: I. Το σπίτι να είναι ευάερο, ευήλιο, με κανονική θερμοκρασία, οι δε συγγενείς να δείχνουν συμπαράσταση σ’ αυτόν που νηστεύει 2. Τακτική ή και έκτακτος ιατρική παρακολούθηση. 3. Δυνατότητα εργαστηριακού ελέγχου. 4. Ψυχική τόνωση.
Β’ Η ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΑΓΩΓΗ: - Η επανασίτιση είναι πιο δύσκολη από τη Νηστεία. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και εμπειρία. Η διακοπή της Νηστείας γίνεται στην αρχή με αραιωμένους χυμούς φρούτων, μετά φρούτα, μετά διάφορα είδη χυμούς, χόρτα βραστά περασμένα, σαλάτες ωμές, και σιγά - σιγά ολοκληρώνεται η διατροφή.
Γ' Εάν η τροφή σας είναι φυσική και κανονική, δεν έχετε λόγο να ανησυχείτε ότι θα ξαναπάρετε το βάρος που χάσατε. Ηδη η εμπειρία σας από τη Νηστεία που κάνατε, είναι πολύτιμος οδηγός στη μετέπειτα διατροφή σας. Οι περισσότερες περιπτώσεις, διατηρούν το κανονικό τους βάρος. Αν όμως κατά κάποιο τρόπο δυσκολεύεστε να κρατήσετε μια κάποια σωστή διατροφή και σας αρέσει να κάνετε διαιτητικές παρεκτροπές κάπου - κάπου, τότε σας δίνεται η ασφαλιστική δικλείδα της φρουτοδίαιτας ή δίαιτας με ωμές σαλάτες, δυο φορές την εβδομάδα. Με αυτόν το τρόπο διατηρείτε το κανονικό σας βάρος και ξεφεύγετε από το βραχνά της....συνεχούς στέρησης της τροφής που επιθυμείτε και που για πολλούς, επαναλαμβάνω, είναι η κανονική τους τροφή.
Δ' ΠΛΗΡΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ: Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η άσκηση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση κανονικού βάρους, συντελεί στη διατήρηση ζωτικότητας και ευλυγισίας και ακόμη επιδρά θεραπευτικά και προληπτικά σε διάφορες νοσηρές καταστάσεις.

Οι απόψεις και τα πορίσματα των δυο Πανεπιστημιακών Κλινικών συμπίπτουν με τη δική μας εμπειρία στην εφαρμογή της ΝΗΣΤΕΙΑΣ και της με-τέπειτα αγωγής, σαν μόνης λύσης στην αντιμετώπιση του προβλήματος της Παχυσαρκίας.
Τον τελευταίο καιρό, με τη διάδοση του ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ ακούγεται όλο και περισσότερο ο ρόλος του Βελονισμού στην καταπολέμηση της Παχυσαρκίας.
’ Εχω αρκετή προσωπική εμπειρία στο θέμα τούτο, όπως άλλωστε και αρκετοί συνάδελφοι. Ο Βελονισμός κατά πρώτο λόγο αναστέλλει την όρεξη, εξισσοροπεί την ενέργεια και αυξάνει τον μεταβολισμό. Η βάση όμως και στην περίπτωση εφαρμογής του ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ είναι η στερητική δίαιτα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπου εφαρμόζεται η ΝΗΣΤΕΙΑ σαν κύρια μέθοδος, ο ρόλος του ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ, είναι να διευκολύνει την εφαρμογή της ΝΗΣΤΕΙΑΣ αναστέλλοντας την όρεξη, που είναι έντονη κατά τις 3-4 πρώτες μέρες και πολλοί δυσκολεύονται να συνεχίσουν. Με την αναστολή της όρεξης με τον ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ, που είναι μια φυσική, ακίνδυνη αγωγή, μπορεί ο καθένας να υποβληθεί στη ΝΗΣΤΕΙΑ χωρίς κανένα πρόβλημα.
Μετά τις 3-4 πρώτες μέρες η Νηστεία συνεχίζεται ομαλά, η όρεξη αναστέλλεται ήδη φυσιολογικά και αρχίζει το έργο της λιπόλυσης με γοργό και φυσικό ρυθμό. ’ Ολα τα άλλα είναι ζήτημα χρόνου. Και το αποτέλεσμα θα δικαιώσει την προσπάθειά σας. Γιατί πράγματι χρειάζεται θέληση και δύναμη χαρακτήρα για να υποβληθεί κάποιος σε ΝΗΣΤΕΙΑ.

Σημείωση:
’Οταν λέμε Νηστεία, εννοούμε ότι δεν παίρνουμε καμιά απολύτως τροφή, παρά μόνο πίνουμε νερό ανάλογα με τη δίψα μας.
Από αυτά καταλαβαίνετε ότι η ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητη.

Γράφει ο γιατρός ΓΙΑΓΚΟΣ ΚΑΡΑΒΗΣ